Spajanie fornirów
Spajanie fornirów
Łączenie typu Book
Jest to tradycyjna forma spajania forniru. Poszczególne płaty pochodzą z jednego wyrzynka. Łączenie polega na odwróceniu podczas spajania co drugiego forniru i połączeniu przeciwnych krawędzi. Uzyskuje się wówczas symetryczny lustrzany efekt połączonego forniru.
Łączenie "przypadkowe" - Random
Forniry tego samego gatunku drewna, lecz nie koniecznie pochodzące z tego samego wyrzynka, są celowo zmieszane. Uzyskany efekt to formatka o ?przypadkowo? dobranym i połączonym fornirze. Podczas spajania tego typu stosuje się również łączenie z dodatkową selekcją na kolorystykę, słoistość i szerokość łączonych płatów.
Łączenie typu Random-Mismatching
Forniry pochodzące z tego samego wyrzynka są umyślnie zmieszane dla uzyskania efektu przypadkowego łączenia, lecz z zachowaniem tego samego usłojenia i kolorystyki.
Łączenie typu Slip
Fornir pochodzący z tego samego wyrzynka czy kłody łączony jest podobnie jak w przypadku łączenia Book, lecz bez odwracania co drugiego forniru. Ten sposób jest najczęściej wykorzystywany w przypadku łączenia forniru o rysunku prostosłoistym - fryzie. Uzyskana wówczas formatka ma charakter powtarzalny na całej swojej powierzchni.
Łączenie ćwiartek
Technika ta polega na spajaniu w sumie czterech fornirów - każdy z nich połączony jest w sposób lustrzany Book do sąsiadującego. Znajduje ona zastosowanie podczas łączenia formatek o
dużych wymiarach z gatunków drewna, z których pozyskuje się małych rozmiarów fornir.
